Sommige tradities moet je in ere houden en zo ook mijn blog op kerstavond. Aan het einde van het jaar even stilstaan bij wat er allemaal gebeurd is in het afgelopen jaar, Soms leuke dingen en soms ook minder leuke dingen. Lessen die ik leer en dingen die ik juist omarmd heb of heb losgelaten.
2025 was geen jaar met grote uitspringers, maar juist kleine momenten die uiteindelijk grote impact hadden. Voor degene die denken Jeetje Tamara klinkt heftig, nou ga er maar eens lekker voor zitten
En voor de zeurders onder ons die zeggen ja maar je post helemaal niets het hele jaar en nu in ene een blog, je hoeft het niet te lezen hé.
Om te beginnen moet je voor het schrijven van blogs en leuke content maken wel inspiratie hebben. Dat was echter een tijdlang ver te zoeken, waar ik eerst een grof idee had en dit zo om kon toveren tot een blog of verhaal bleek dat nu dit toch echt veel moeilijker te zijn dan ik had verwacht. In plaats van het forceren van een verhaal of blog bleek het soms beter te zijn om gewoon even stil te zijn en te luisteren, ik schreef ideeën wel op in mijn notebook die ik eigelijk altijd bij mij draag maar soms bleven ze daar dan ook in staan. Echter merk ik dat zoals ik nu weer aan het schrijven ben, dat het toch wel weer heel fijn voelt om te schrijven. Dus wie weet zal er in de toekomst wel weer meer komen maar ik heb mijzelf vooral voorgenomen om eerst eens rustig te kijken naar wat ik precies wil en hoe ik het precies allemaal wil gaan vormgeven voordat ik allerlei beloftes ga maken die ik misschien helemaal niet kan nakomen.
Waar ik vorig jaar vele trajecten starten zoals naar Amerika gaan voor Miss Voluptuous Netherlands was er nu een ander traject wat er starten. Per 1 december 2024 begon in aan mijn nieuwe baan in Baarn, jawel dat mag je 3x snel achter elkaar zeggen. Alleen gebeurde er naar 3 maanden al iets waar ik liever niet aan wilden denken. Namelijk dat deze baan helemaal niet zo goed bij mij past als ik dacht. Dus ja wat ga je doen, je wil niet meteen te snel opgeven en ook niet aan soort baanhopper worden. Maar helaas moest ik wel echt een keuze gaan maken om dat het duidelijk werd dat ik er niet gelukkiger van werd. Zelfs de dames van HR afdeling bij deze baan hadden het door en waren zelf degene die zeiden misschien moet je eens gaan verder kijken. Onbewust hielpen zij mij dus met het doorhakken van de knoop. Dus solliciteren en op zoek gaan naar iets anders. Maar gaat het dan allemaal zo snel? Nou gelukkig heb ik altijd geleerd niet je 1e baan op te zeggen voordat je een nieuwe heb en daar heb ik mij dan ook aangehouden. Dus per 1 April 2025 ( nee geen grapje) begon ik bij mijn nieuwe baan bij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Of het mijn plek is voor de lange termijn weet ik nog niet. Wat ik wél weet, is dat ik daar een rust ervaar die ik al tijden niet meer had gevoeld. Minder spanning, minder overleven, minder hectiek en gekte. Maar misschien is dat precies wat ik nu nodig heb.
De rust die ik vond gaf mij juist de ruimte voor iets anders, namelijk het starten met therapie. Dat bleek toch even confronterender te zijn dan ik had gedacht. Eerlijk zijn, denkpatronen herkennen en bijstellen maar ook die innerlijke saboteur ( die liefkozend tijdens de sessies De Trut is genoemd) uitdagen en mee leren om te gaan. Het is echt niet altijd leuk, soms pijnlijk en het slurpt mega veel energie maar het is wel nodig. Ik leer dat stoppen soms net zo krachtig is als doorgaan en dat ik niet alles hoef vol te houden. Daarnaast gingen wij met het fysieke aspect aan de slag en ook daar maak ik sprongen in. Een Psoas spier ( diepe kernspier die de onderrug verbindt met het dijbeen, samen met de iliacus de iliopsoas vormt, de belangrijkste heupbuiger) die overuren maakt en daardoor mijn hele lijf van slag brengt. Normaal lopen blijkt een uitdaging, een heup die door de chiropractor regelmatig even terug op zijn plek geduwd moet worden en cupping massages die de doorbloeding moeten bevorderen, jawel ze staan allemaal op de bingo kaart. Plus mijn eeuwige gevecht met de kilos wat dan ook niet helpt. Maar gelukkig krijg ik hulp en sta ik er niet alleen voor en gaan we lekker met de positieve aanpak verder in het nieuwe jaar.
Wat een rustpunt had moeten zijn dit jaar maar het helaas niet werd was mijn vakantie. Die had ik mij toch iets heel anders voorgesteld dan dat hij daadwerkelijk werd. Natuurlijk weet ik dat je soms een mooier beeld maakt van iets maar toch liep deze helaas niet zoals het moest. Ik ging ook samen met iemand op vakantie en ook daar kwam naar voren dat het niet werkten zoals het eerst wel deed. Soms moet je eerst een spiegel voorgehouden krijgen om te zien dat het niet werkt. Tijdens de vakantie werd duidelijk dat degene met wie ik op vakantie was, dat de dynamiek samen niet meer klopten. Verwachtingen botsten, er kwamen steeds meer stiltes, gesprekken werden ongemakkelijk en het toegeven aan om maar geen conflict te hebben werd ook groter, Ik voelde hoe ik steeds verder van mijzelf af kwam te staan en niet meer kon genieten. Als ik nu terugkijk op de reis had ik die misschien niet nodig maar liet het mij wel zien wat niet meer werkten. Het werd dan ook tijd om afscheid te nemen van een vriendschap.
Zowiezo werd 2025 het jaar van afscheid nemen, het jaar waarin ik er klaar mee was. Klaar met blijven trekken aan mensen met wie ik niet meer op één lijn lag. Ik nam afscheid van “vrienden en vriendinnen” bij wie ik merkte dat de balans zoek was. Ik stak er te veel energie in of was er alleen wanneer het voor hen uitkwam. Nou dat was klaar, op een gegeven moment had ik gewoon geen zin meer om er moeite in te steken. Kreeg ik halfbakken energie van hen of moest ik telkens het contact starten, klaar er mee. Geen puf,tijd of energie meer voor. Afscheid nemen deed pijn, maar het bracht ook rust.
Die houding nam ik ook mee in de liefde. Liefde stond in 2025 zowiezo op een laag pitje en soms bleef ik me verbazen over hoe bepaalde mannen zijn en doen. Echt soms kan je beter kippen houden, want dan heb je er nog iets aan. ( mensen die mij kennen weten dat ik vaak een andere opmerking maak maar dat lijkt mij niet heel verstandig om die nu online te gooien 😉 )Waar ik eerder misschien nog bleef hopen, uitleggen of wachten, voelde ik nu steeds sneller: dit wordt hem niet. Dan is loslaten geen verlies, maar een keuze voor mezelf en ook hier komt er weer rust.
Maar jeetje Tamara dat klinkt allemaal wel heel heftig heb je ook nog wel leuke dingen gedaan, Nou zoals jullie allemaal wel weten meld ik ook altijd de leuke dingen die gebeurd zijn dus geen zorgen hier komen wat gezellige dingen.
Wat afgelopen jaar nog steeds een constante factor bleef, waren de Amsterdam Tigers. Het plezier om mooie dingen te maken, samen met Tim, Lars en het team. Het respect wat er voor elkaar is en de lol die we er van bleven is gewoon super. Extra bijzonder dat ik steeds vaker nu met mijn nichtje Sydney mag samenwerken voor de Tigers. Amsterdam Tigers is ons ingegoten met de paplepel door Opa en het voelt dan ook bijzonder dat wij dit op onze eigen manier doorzetten. Tim, Lars en het gehele team, dank jullie wel voor het vertrouwen, de lol en de te gekke samenwerking en in 2026 gaan we nog harder knallen!
Dan mijn solotrip naar Engeland, een trip die wel rust gaf! Voor anderen een complete verrassing, voor mij iets wat ik al een tijd in stilte aan het plannen was. Ik ging erheen om mijn lieve vriendinnen Jamely, Ashley Anna, Melanie, Nayobe en Shauna van Miss Voluptuous te verrassen, de Oh My Gods en tranen toen ik ineens binnenstapte was een goede bevestiging dat de verrassing gelukt was. Juist na de eerder mislukte vakantie was deze mini trip echt een fijne switch. Alleen op pad zijn, mijn eigen tempo bepalen zonder met iemand rekening te hoeven houden, mijn eigen plan te kunnen volgen en dus deed ik iets voor een ander maar kreeg ik er ook zoveel moois voor terug.
Met kers op de taart dat Jamely gewoon even Miss Voluptuous Europe werd en Nayobe Miss Voluptuous International. Kijk zo doe je dat!
Zoals ik al eerder schreef heb ik afscheid van vrienden en vriendinnen moeten nemen, maar gelukkig had ik ook dit jaar een fijne kring van mensen om mij heen. Mijn familie waar ik ontzettend dankbaar voor ben en mijn vrienden. De kring is dan niet misschien groot maar het zijn wel mensen waar ik altijd terecht bij kan. Voor steun, een luisterend oor of gewoon om simpel weg te ouwehoeren over helemaal niets. Of om in ene een spontane actie uit te halen. Ik ga niet iedereen noemen maar Seka, Danielle, Jennifer, Sydney,Jamely, Jeroen, Andre en andere die niet met hun naam online willen dank jullie wel!
Dus Tamara wat hebben wij geleerd dit jaar? Nou dat Rust nemen helemaal niet slecht is, dat je grenzen aangeven en ergens een afscheid van nemen soms beter is. Of het nou een persoon of een situatie is niemand heeft het recht om mijn rust af te pakken. Dat momenten voor mijzelf nemen niet slecht is en dat ik dat echt vaker moet doen, dat ik eens moet stoppen met rekening te houden met andere hun wensen als zij met mij geen rekening houden. Goede voornemens daar doen we niet aan, nooit gedaan ook. Mijn doelen zijn helder en ik weet wat ik wil en dat pakt niemand mij af.
Inmiddels zullen jullie wel vierkante ogen hebben van het lezen en denken god rond nou is af. JAHA ik ben al bezig.
Lieve mensen maak er met elkaar nog een paar mooie feestdagen van en geniet van elkaar. Zoals ik ieder jaar zeg wees lief voor elkaar maar vooral voor jezelf. Ik wens jullie Fijne Feestdagen en alvast een heel gelukkig nieuwjaar toe.
Here’s to us!
The Diary of a Curvy Lady 
Plaats een reactie