Sinds 2018 schrijf ik op kerstavond een blog, dit was namelijk in 2018 de eerste nacht dat ik echt in mijn eigen huisje verbleef. Ik nam jou al als lezer mee door mijn jaar en dit werd dan ook mijn kerst traditie. Dus zetten wij deze door en is hier mijn terugblik op 2023.
In de 2022 blog had ik al gezegd dat ik geen voornemens had en mij zelf dus ook niet hier aan ging vastleggen. En dat was te zien, waar ik vorige jaren beloftes maakte om meer te gaan schrijven is dat in 2023 er gewoon niet van gekomen. Vaak kreeg ik de vraag ben je helemaal gestopt met schrijven, nee hoor, maar ik heb het gewoon even op pauze gezet. Want ik was simpelweg gewoon te druk met 1000 en 1 dingen. Maar ook had ik ergens een soort van writer’s block, ik ben vaak genoeg gaat zitten om “even” een blog te schrijven, maar dan was ik bezig met van allesbehalve jawel schrijven. De rust in mijn kont miste ik gewoon.
Rust, mooi woord, maar dan moet je er ook wel eens wat mee doen. Iets waarvan ik zeker de laatste tijd heb gemerkt dat ik daar echt ook wat mee moet doen. Ik hoor nog 2 Wijze ( oud zal ik niet zeggen wel kaal😉 ) heren zeggen Tamara pak nu eens je rust, Meissie let nu is op jezelf want je rent jezelf nog eens voorbij. Twee heren die ik altijd Boss noem, die ieder in hun eigen wereld allebei enorm veel respect hebben verdiend en ook zeker mijn respect hebben. Die elkaar tijdens de laatste con de hand schudden en ik nu zeker van weet dat als die 2 gaan samen werken, ik een groot probleem heb. Heb ik de uitspraak In 2024 ga ik het rustiger aan doen al gedaan, jazeker, ga ik mij er ook aan houden, grote kans van niet.
Waar ik dan zo druk mee ben, hoef ik vele mensen niet uit te leggen. Zoals ik al eerder zei 1000 en 1 dingen. Werk is er 1 van, binnen het bedrijf is er veel personeel gewisseld, zijn er grote projecten bij gekomen en heb ik steeds meer verantwoordelijkheid gekregen. Iets wat ik allemaal superleuk vindt en mijn harde werken werd dan ook beloond met onder andere een vaste aanstelling waardoor daar een klein stukje rust is gekomen bij mij.
Een ander ding is de Amsterdam Tigers. Hier doe ik heel veel voor en dat zien mensen ook op social media. Maar wat ik ook merk is dat wat ik nu doe ik juist weer erg leuk vindt om te doen, het creatieve proces, de heren van het team in de spotlight mogen zetten en alles samen met het mediateam naar een hoger niveau te mogen tillen. Het wakkert bij mij een gevoel aan wat ik dus al een tijdje kwijt was. Dit is dan ook zeker niet iets waar ik voorlopig afscheid van neem. Daarnaast zet ik Opa zijn liefde voor de club door en leer ik nu van de volwassen mannen, wiens zoons in het team zitten, die vroeger van mijn Opa leerden. Ik hoor het hem nog zeggen, dat zijn mijn jongens. Nu zijn het”onze” jongens.
Een nieuw project waar ik Ja op zei was iets wat ik eigenlijk niet meer verwachten. Meedoen aan Miss verkiezingen was niet meer voor mij toch, want tja bijna 35 (auw) en geen slanke dame dan is het op een gegeven moment klaar. Ik heb de afgelopen jaren mooie dingen achter de schermen mogen doen bij Miss Diversity, waar ik Jamely dankbaar voor ben en bij Miss Curve Nederland (Bedankt Joyce, Zjamilla, Hedi, Kaylee en Pamela) mocht ik weer laten zien waarom ik altijd Mamma genoemd wordt. Maar dan komt dat telefoontje Tamara zou jij Nederland willen vertegenwoordigen in Amerika, bij Miss Voluptuous Pageants?. Geen idee hoe ik het allemaal zou gaan regelen en er was een twijfel maar ik nam de sprong in het diepe en zij JA, ik start een nieuw hoofdstuk in een boek waarvan ik dacht dat die gesloten was. Dat wordt een groot avontuur in 2024 en ik ben er klaar voor.
Wil jij mij in deze reis steunen? Een donatie zou zeer gewaardeerd worden en kan je doen via deze link. https://www.gofundme.com/f/support-ms-voluptuous-netherlands-2024
Halve projecten heb ik ook, tenminste het zijn projecten waar ik mee bezig ben gegaan of de ideeën voor heb maar nog niet volledig heb door gezet. Hidden Treasures is er daar 1 van, mijn eigen sieraden bedrijfje wat deels loopt, maar ik weer de tijd (en rust) niet voor heb gevonden omdit verder uit te breiden. Daarnaast schrijf ik aan een boek, wil ik graag een podcast gaan starten en praten Seka en ik al jaren over het starten van ons eigen bedrijf. Allemaal supermooie dingen, maar weer het stukje rust om deze dingen verder op te bouwen waar het aan ontbreekt.
Ging alles dan zo lekker positief druk in 2023, nee niet echt. Mijn gezondheid bleek een ding te zijn, ik begon dit jaar met een zware zenuwbeschadiging door het klussen bij mijn ouders in het nieuwe huis en kon daardoor letterlijk 2 weken langs van mijn rechterheup naar mijn voet niets meer. Gewoon “even”verlamd van de pijn. Dat betekent rustig opbouwen wat ja, je lichaam heb een klap gehad. Tja, rustig opbouwen doe ik niet aan en ik ging al snel weer veel te snel. Vooral de laatste maanden merkten ik aan mij gezondheid dat ik niet altijd lekker in mijn vel zat, niet goed voor mijzelf zorgde (toch wat vaker bloed onderzoeken) en toch wat meer aan de vitamine tabletten moet. Plus een auto-ongeluk krijgen waarbij je ook een flinke klap krijgt, ook even schrikken is en weer een reminder is dat ik goed op mijzelf moet passen voor de domme dingen van andere.
Ben ik dan alleen maar druk geweest en heb ik totaal geen leuke dingen gedaan? Nee hoor ik heb heerlijke mensen mogen leren kennen door middel van vrienden, via het ijshockey, via Prowrestling, via de miss verkiezingen en evenementen. Zoveel lieve, leuke en bijzondere mensen waar ik van mag leren, door word geïnspireerd en gewoon happy van wordt.
Heerlijke vakantie trips met mijn beste vriendin Seka, die in het teken stonden van rust, lol, even bijtanken en vooral heel veel lol en memories maken. Genieten van het weer, de mensen en de locaties.
En hoe is je liefdesleven eigenlijk? Een vraag die ik al een paar keer te horen heb gekregen, net als de opmerking Dat zo een leuke vrouw als jij nog geen vriend heb. Tja, laten we het zo zeggen, soms heb je een goed gevoel bij een persoon dat je denkt Nou this might be it en dan gebeurt er iets waarvan je denkt Nope toch niet. Er was dus een reden waarom het niet zo mocht zijn. Dat is oké, we live and we learn.
Dan lees ik de blog door en begin toch weer te lachen, Tja Tam wat is nu de rode draad door deze blog. Nou, dat het schrijven van deze traditionele blog aan het einde van het jaar toch wel weer leuk is, dat schrijven eigenlijk best leuk is, dat als je even de tijd neemt en er rustig voor gaat zitten dingen zonder problemen op het “papier” vloeien.
Gaat er dan snel weer een nieuwe blog komen, dat kan maar ik hang er geen timeframe aan. Ga ik dan wat meer rust creëren, ook dat gaan wij proberen. Voor nu ga ik ontspannen, relaxen genieten van de mooie dagen met familie Ga ik echt even rust pakken en dit ook proberen door te zetten in 2024, dat is mijn enige voornemen en de rest zien wij wel hoe het gebeurd.
Op oudjaarsavond hef ik mijn glas, Proost ik op de mooie en bijzondere mensen die ik mag hebben in mijn leven, neem ik afscheid van diegene die niet meegaan naar het nieuwe jaar en bedank ze voor de lessen die ik moest leren. Er zullen vast wel emoties komen want het is niet altijd even makkelijk geweest en soms waren de lessen die ik leerde hard en pittig. Maar het is goed en het is ok, wat is geweest is geweest en wat zal komen zal komen.
Voor het te zoetsappig wordt, rond ik de blog af. Lieve Mensen zoals altijd wees lief voor elkaar en lief voor jezelf, Doe waar jij happy van wordt, ik wens jullie hele fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar, Here’s to us!
The Diary of a Curvy Lady 
Plaats een reactie