Break Down

Soms moet je gewoon even heel hard schreeuwen, waarom weet je niet, maar aan het einde van die schreeuw ben je vaak heel erg hard opgelucht. Net als huilen, een goede jankbui kan soms echt zo bevrijdend en verfrissend werken. Alsof je dan even alles weg huilt

Ik had vanmorgen zo een bui, gewoon even een keiharde jank bui. En waarom heel simpel, omdat het emmertje gewoon even helemaal over liep. 

Voor mijn vakantie had ik mij echt even voor genomen om even lekker uit te gaan rusten en dingen te gaan doen die ik leuk zou vinden. Even de stad in, dagje spa met een vriendin, dagje lekker creatief. Gewoon even helemaal doen waar ik zin in heb. Maar heb ik dat ook gedaan, nee natuurlijk niet.

Ik heb de eerste paar dagen mijn hele huis op zijn kop gezet, alles uitgezocht, schoongemaakt, gepoetst en en spullen die weg konden dan ook weg gegooid. Want dat waren klussen waar ik iedere keer niet aan toe kwam en ach ja ik heb nu toch 2 weken vrij, dan kan dat meteen even. En dan doe ik het ook meteen goed dus binnen 3 dagen was alles uitgezocht. Rust zou je denken, nou enigszins. 

Voornemen: wat meer gaan doen voor mijn bedrijfje, al is het maar even een uurtje per dag gewoon daar even mee aan de slag. Maar inmiddels een goede week verder en heb nog geen uurtje gezeten voor mijn bedrijfje. Net als voor de blog even een paar uurtjes er aan zitten was mijn voornemen. Gewoon alvast wat ideetjes uitwerken en bij schaven van concepten die klaar staan om te posten, ook niets van terecht gekomen.

Elke dag ook even een stukje gaan lopen, nou dat is niet elke dag gelukt maar wel wat, even naar het centrum lopen voor een boodschapje of even naar de brievenbus. Kleine stukjes maar toch stukjes.

Dagje Spa niet gelukt want chips niet goed ingepland en toch wel prijzig, Dagje Amsterdams archief deels gelukt alleen niet goed gekeken op de website en dus niet op de afdeling kunnen komen waar ik bij had gewild. Dus dat wordt weer een nieuwe dag in plannen maar ja wanneer?
Dieet waar ik mee bezig was (alweer?, ja alweer) stop gezet en weer via een andere manier verder aan het kijken. Gooi daar bij nog wat nare opmerkingen over mijn lijf en ja het emmertje loopt dan echt over. 

Kut Tamara dit is niet wat wij hadden afgesproken met elkaar hoe gaan wij dit nu recht trekken. Hoe gaan wij nu weer een planning maken om alles nog even voor elkaar te krijgen voordat de vakantie weer over is. En daar zit dus het hele knel punt. Er moet niets recht getrokken worden, er moet geen planning gemaakt worden, ER MOET HELEMAAL NIETS.

Het enige wat MOET is loslaten en accepteren dat alles nou eenmaal niet altijd volgens de planning gaat zoals je het zelf in je hoofd heb gemaakt. Dat het oké is dat het niet in 1 keer lukt, dat sommige dingen even uitgesteld moeten worden. Dat sommige dingen nu eenmaal meer tijd en ruime in beslag nemen dan ik in eerste instantie dacht. 

Dat dagje Spa komt heus nog wel eens en ik mag mij dan ook echt wel eens in de watten leggen en een groot bedrag uitgeven. Dat dieet en gezonde lijf wat ik wil is niet binnen een paar weken bereikt, daar gaat nu eenmaal tijd in zitten. Die nare opmerkingen moet ik toch echt naast mij neer leggen, want het doet mij niets goed en de persoon/personen in kwestie is het niet waard. De dingen die ik wil doen voor mijn bedrijfje gewoon in wat kleinere stapjes doen, niet alles hoeft meteen geregeld te worden. 

En ook de blog komt wel goed, kijk maar wat je zojuist in een woede/verdrietige bui heb neergepend. Een huilbui en typ sessie verder, een blog reiker en een rustiger gevoel in je hoofd.
Soms kan het zo simpel zijn, het lukte dan niet meteen maar uiteindelijk kom je er wel.

Gewoon lief zijn voor jezelf, uiteindelijk kom je daar het verst mee.