Zoals ik al eens eerder had verteld deed ik mee aan de Miss Curve Nederland verkiezing. Ik zeg bewust deed want het hele bijzondere en mooie traject is afgerond en hoe!
Na een lange pauze van anderhalf jaar met telkens kleine beetjes hoop en ook teleurstellingen mochten wij ons eindelijk gaan voorbereiden op de live finale. Deze was al meerdere keren uit gesteld door alles rondom Corona, iets wat natuurlijk begrijpelijk was. Ons was beloofd een fysieke finale en die hebben wij dan ook gekregen.
Daar was dan eindelijk de dag Zondag 10 Oktober finaledag. Vol zenuwen en met een vol gepakte koffer vertrokken wij richting Friesland. Met wij bedoel ik mijn partner in crime vanaf het allereerste moment Shannon, my dushi and crazy sister.
Wij hadden ons allebei opgegeven met het idee, uit onze comfortzone stappen en wij kijken wel waar het schip strand. Hier zaten we dan anderhalf jaar later in de auto onderweg naar de finale. Zij in de running voor de titel Princess of Curves en ik in de running voor de titel Queen of Curves. De rit is vol nerveus gebabbel en jammen op onze playlist. Eenmaal aangekomen in Friesland bij de locatie van de finale, naar de kleedkamer en daar beginnen we aan de ritualen die er bij horen. Haren en Make-up, de knuffels met de andere meiden en elkaar moed en rust inpraten. Inmiddels ben ik een soort mamma van de groep geworden en komen lieve meiden even voor een knuffel.
Nog een keer de rondes doorlopen, nog een keer de poses, nog een keer de dans. Alles tot in de puntjes nog eens doorlopen. Nog wat tips van de vorige Queen en Princess, kleding klaar leggen en dan wat eten. Ondanks dat ik zenuwachtig ben, krijg ik gelukkig wel wat eten naar binnen. Anders hadden we de lieftallige Joyce nog die ons wel zou helpen met eten. Small but fierce!
Dan is het tijd om de eerste outfit aan te trekken, nog even een momentje voor mijzelf pakken even rust zodat ik niet als een soort deer in headlights straks op dat podium sta. Dan komt het seintje, klaar gaan staan we gaan beginnen, het is showtime. Nog even een kring met alle meiden, nog even een paar bemoedigende woorden naar elkaar toe en dan is het de coulissen in.
De openingsdans gaat in een flits voorbij en ondanks dat ik een paar stappen mis is het niet erg en sta ik te genieten. Van het podium af en snel schoenen wisselen, Doc Martens uit (ik zou daar mijn hele Miss Verkiezing wel op willen doen) en hakken aan. De voorstelronde en ik ben maar net op tijd terug in de coulissen voor ik het podium op mag lopen. Diepe teug adam, smile on en op naar de presentator, mij zelf voorstellen, ronde lopen en terug richting de coulissen. Oké volgende outfit de badkleding ronde. Snel omkleden lichaam nog even een keer insmeren met glitterbody creme en hup richting coulissen. Even mijzelf wat moed in praten want ik ben niet zo een held in badkleding. Maar verbazingwekkend ging het best goed.
Even pauze en we kunnen heel even op adem komen. Slokje drinken en omkleden tijd voor de galaronde. De mooie jurk gaat aan, de hakken worden nog een keer vast gemaakt, make-up bij gewerkt. Voor je het weet is de pauze alweer om en staan we allemaal alweer klaar in de coulissen. De vragen ronden en je zelf presenteren gaat snel voorbij en stiekem vond ik die vragen ronde wel heel erg spannend maar had ik het geluk dat het een vraag was die mij precies lag.
Dan komt het moment van de prijsuitreiking, de avond is voorbij gevlogen en het is een raar idee om te bedenken dat na anderhalf jaar hier dan het moment is waar wij met zijn allen zo naar toegeleefd hebben. Dit is het einde van de reis maar zo voelt het totaal niet voor mij, Als ik om mij heen kijk zie ik stuk voor stuk top meiden en weet dan ook dat wat de uitkomst ook zal zijn het goed is, wij hebben hier met zijn alle mogen strijden en dit is een topafsluiting van een rollercoaster die anderhalf jaar heeft geduurd.
Tijd om de subtitels uit te reiken. De titel Miss Congeniality wordt aangekondigd en om mij heen wordt mijn naam al gefluisterd. Nee dat zal toch niet, maar dan wordt inderdaad mijn naam genoemd en hoor ik Shannon alleen maar fluisteren told you so! Applaus een oorkonde en een kleine kroon, oke ik mag een titel mee naar huis nemen yes. Op plek staan en luisteren naar de rest van de titels. Maar dan wordt mijn naam weer geroepen voor de titel Miss Quarantine, wacht heel even heb ik zojuist 2 subtitels in de wacht gesleept?! De rest van de titels wordt uitgereikt en we gaan even van het podium af om bij te komen en een kleine speech kan worden gegeven door de dames van de organisatie.
Dan komt het grote moment, de grote prijs uitreiking. Allemaal komen wij het podium op. Princess gaat voor de Queens en daar is dan het grote moment, Nicole wordt Second Runner up, Deveny wordt First Runner up maar de titel van Princess of Curves gaat naar Kayleigh. Momma told you 😉
Tijd voor de Queen of Curves uitreiking en in een willekeurige volgorde worden de namen genoemd en als Hedi en Christa er al staan wordt door de andere dames mijn naam al gefluisterd. Ik lach ongemakkelijk want het zal toch niet maar jawel het is wel zo, ik sta in de top 3! Stiekem knijp ik Christa even harder in dr hand ( Sorry Christa). Dan hoor ik nogmaals mijn naam ik ben Second Runner up geworden! WAT!!! In al die tijd dat ik mee heb gedaan had ik nooit verwacht 1 titel binnen te halen maar nu heb ik er niet 1 maar zelfs 3 hoe dan?! Ik knijp mijzelf nog eens als ik terugloop naar mijn plek en zie hoe lieve Hedi tot Queen of Curves wordt gekroond. Trots op deze mooie dame!
De walk, de foto’s, het applaus ik laat het allemaal maar gebeuren en als ik dan het podium afstap om mijn lieve ouders, oma’s en beste vriendinnen te knuffelen breek ik. Na anderhalf jaar spanning en opbouw naar dit moment komt alles er even uit. Gauw knuffels, foto’s en weer terug het podium op om nog wat afsluitende foto’s te maken voor we achter de schermen verdwijnen. Achter de schermen is het een hoop geknuffel en lieve woorden. Lieve Shannon helpt mij met het inpakken van mijn tas als ik mij rustig sta om te kleden en alles even laat bezinken.
The ride home was precies wat ik nodig had na alle hecktiek. Muziek vol volume in de auto helemaal alleen na de show rij ik in het donker richting huis. Even de avond opnieuw afspelen en alles nog eens beleven. Anderhalf jaar leek zo ontzettend lang maar deze avond leek in enkele seconden voorbij te zijn gevlogen. What a night! En wie weet doe ik het allemaal weer eens over maar voor nu is het even goed, even alles laten bezinken.
Voor mijn lieve meiden die allemaal besloten anderhalf jaar geleden in de rollercoaster te stappen zonder enig idee wat de rit zou in houden. I love you en ben knetter trots op jullie allemaal. Op de groei die jullie hebben doorgemaakt tot de mooie dames die jullie zijn. Hedi en Kayleigh dikke smakkerd voor jullie!
Voor de lieve organisatie, dank jullie wel voor alle mooie momenten en om ervoor te zorgen dat wij een fysieke finale kregen, jullie hebben vaak genoeg met de handen in het haar gezeten door alle maatregelen en het toch weer om moeten gooien van de finale en trainingen. Dank Dank Dank.
1 ding is zeker uit je comfortzone stappen lijkt misschien eng en spannend maar geloof me als ik zeg it’s worth it ! The ride for me is over, for now. Misschien stap ik nog eens in deze rollercoaster wie weet but for now i’m enjoying the aftermath.
The Diary of a Curvy Lady 