Opruimen

Nu wij allemaal meer thuis zitten in verband met Corona zijn we allemaal aan het klussen en of opruimen geslagen. Kamers worden compleet verbouwd of de rommellades, kledingkasten en Schuur/ Box wordt leeg getrokken en schoongemaakt. Spullen worden uitgezocht, krijgen een plekje in de woning, worden verkocht via marktplaats of een andere site en van sommige spullen wordt afscheid genomen.

Ook ik heb nog een aantal dozen staan in mijn box die al meerdere malen van woning naar box en van box naar woning waren gegaan. Nu was ik ook een paar dagen thuis en mijn box aan het opruimen. Dus voor de zoveelste keer sleepten in de dozen weer naar mijn woning en had besloten om het nu echt eens allemaal uit te zoeken. Al moest ik er de hele middag voor uittrekken.

Doos 1 gooide ik letterlijk leeg om de grond en daar was ik verbazend snel doorheen, enkele dingen besloot ik om te houden en de rest kon eigenlijk direct weer weg. Dat gaat lekker, ook doos 2 ging zo snel en toen kwam doos 3 de kleinste van allemaal. Zou ik daar dan ook zo doorheen zijn?

Dat bleek toch even anders te zijn, de box zat vol met sieraden. Al hoewel ik niet veel sieraden draag (ik heb mijn vaste stukken die ik altijd om heb) zitten er toch mooie stukken tussen. Andere items besluit ik om weg te doen en zo komt het laatste kleine doosje die ik helemaal onder in de doos had gestopt aan de beurt. Dan blijkt waarom ik dit ook alweer gedaan heb, het is slikken als ik het doosje open heb gemaakt en daarin de sieraden zie liggen die ik van mijn ex in betere tijden heb gekregen. De bedel waarop I love You staat en de ketting die ik trouw samen met mijn andere ketting droeg. Op het moment dat ik deze sieraden kreeg waren wij volop verliefd en na de breuk heb ik ze zover mogelijk weg gestopt hopend dat ik daar ook de pijn mee weg stopte. Als ik verder door de doos ga zie ik nog meer dingen die ik van toenmalige beste vrienden heb gekregen maar ook hun ben ik “verloren”. Door klein stom iets waardoor een grote ruzie ontstond en vriendschappen werden verbroken, iets wat nog steeds jammer is.

Ik besluit om deze dingen terug te stoppen in een kleine doos met de andere dingen die ik wel wil bewaren maar niet zo nodig in mijn huis hoef te hebben. Spullen waarvan ik nog niet helemaal afscheid wil en hoef te nemen. De 2 grote dozen met afval breng ik weg, de kleinere doos zet ik boven op de plank in de box. Het is goed zo. Het zijn herinneringen waar ik altijd op terug kan kijken maar alleen wanneer ik dit wil en behoefte aan heb.

Als ik de deur sluit van de box gaat mijn telefoon en barst de meiden groeps- app los, een grappige foto word gedeeld en ik krijg spontaan de slappe lach. Ach soms moet je dingen los laten en opruimen om er beter van te worden in het leven.