Jaren geleden heb ik deze blog geschreven, vandaag is het 17 juli en is het nog steeds belangrijk.
Op donderdag 17 juli in 2014 werd vlucht MH17 van Malaysian air neergeschoten boven Oekraïne door rebellen. 298 mensen verloren hierbij het leven.
Op maandag 10 november 2014 werd er in Nederland een herdenkingsdienst gehouden voor degene die omgekomen zijn. Het is nu 6 jaar geleden maar nog steeds is er verdriet in de harten van velen. In het verleden heb ik gewerkt op het vliegveld. Sommige oud collega’s hebben deze mensen nog een fijne vakantie toegewenst. Dus deze blog is voor de verloren zielen.
Dinsdag ochtend 17 juli 2014, vakantie seizoen.
Klaar om naar je tropische bestemming te gaan. Paspoort en bagage zijn gecheckt, je bent klaar om te gaan. Op naar het vliegveld waar geliefde klaar staan om je gedag te zeggen en je een fijne vakantie te wensen. Dingen zoals “Doe voorzichtig”, “geniet ervan”, “laat ons weten als je aangekomen bent” Of ” Ik hou van jou” worden nog snel toegefluisterd. Je checkt in, de stewardess wenst je een fijne vlucht en je draait je nog 1 keer om nog even te zwaaien naar je geliefde. Je gaat door de controle, door de terminal naar het vliegtuig, om plaats te nemen om naar je droom bestemming mee genomen te worden.
Maar jij zult nooit aankomen. Jij bent van deze wereld weg genomen, Jij werd een onschuldig slachtoffer van een oorlog waar je nooit een deel van heb uitgemaakt. Ik wil me niet in denken wat je dacht, terwijl het vliegtuig dat veilig had moeten zijn uit de hemel viel, ik hoop dat jij er niets meer van gemerkt heb maar ik vrees het ergste.
Ik kan me niet indenken hoe ik me zou voelen als jij mijn ouder, mijn broer of zus, mijn grootouder, mijn geliefde, mijn vriend, mijn collega of mijn kennis zou zijn.
Rust in Vrede geliefde vreemdeling, we kennen je naam niet, we kennen je familie niet maar in onze gedachten huilen onze harten met hun mee en speel je door onze hoofden
The Diary of a Curvy Lady 