Meer dan 1 jaar geleden schreef ik deze blog over de zoektocht naar mijn huis en nu op 12 oktober 2019 vier ik dat ik precies 1 jaar geleden de sleutels van mijn eigen paleisje kreeg. Wat een mooi paleisje is het geworden
Het hebben van je eigen huis is iets wat iedereen wilt. Een eigen plekje wat je jou eigen kan noemen, wat je je veilige haven kan noemen. Maar het krijgen van een eigen huisje neemt tijd in beslag en je moet vooral heel veel geduld hebben,
Een woning vinden hier in Nederland kan heel erg tricky zijn, bij het kopen van een huis moet je veel eigen geld investeren dat starters zoals ik zelf vaak niet hebben. Maar ook huren is een hele onderneming, nu heb ik mijzelf ingeschreven voor een sociale huurwoning meer dan 10 jaar geleden. Ja je leest het goed 10 jaar geleden heb ik mijzelf in geschreven hopend dat het niet nodig was en ik zelf iets kon komen, maar toch voor de zekerheid wel gedaan.
Er is een tijd geweest dat het er uit zag dat ik zelf iets kon kopen omdat ik een goed contract had op mijn oude werk, maar helaas werd dit geen vaste aanstelling en was ik weer terug bij stap 1. Dus toch verdiepte ik me weer in de sociale huurwoningen. De positie die je toegewezen krijgt, word bepaald door de tijd dat je ingeschreven staat in het systeem. Omdat ik dus 10 jaar heb ingeschreven gestaan was dat in het voordeel voor mijn positie en als ik dus interesse toonde in een woning stond ik meestal wel in de top 10. Na interesse getoond te hebben in verschillende woningen en de ene keer stond ik op nummer 5 de andere keer weer op 3 liep ik soms leuke huisjes mis. Ik toonde weer interesse in een leuk appartementje, maar wilde niet te enthousiast worden toen ik zag dat mijn positie nummer 4 was omdat ik het al heel wat keren had gehad dat ze voor mijn neus werden weggekaapt. Ik ging in ieder geval akkoord met een bezichtiging want als ik dan de woning niet zou krijgen wist ik in ieder geval hoe de wijk zou zijn en hoe het gebouw er uit zag.
Een dag voor de bezichtiging besloot ik om toch nog eens te kijken op de ranglijst. Meer om uit te zoeken wat de huur ook alweer was en wanneer de woning voor de nieuwe bewoner beschikbaar is. Terwijl ik over mijn positie heen scrol, slaat mijn hart een slag over, mijn positie is gestegen naar nummer 1. De volgende dag tijdens het binnen wandelen voor de bezichtiging valt alles op zijn plekje. Dit voelt goed, natuurlijk er moet wel wat aan geklust worden, maar niets dat niet gefixt kan worden.
Ik accepteer de woning, maar nu komt het spannende en moeilijke, het papierwerk. Dit moet allemaal ingeleverd worden en dan moet de woningbouw dit goedkeuren. Als dit niet goed gekeurd word, betekent het helaas pindakaas geen woning. Alles is netjes ingeleverd en nu word mijn geduld weer op de proef gesteld, het afwachten op de goedkeuring en de toewijzing. Ik heb echt heel veel geduld gehad de afgelopen tijd, maar nu merk ik dat mijn geduld toch echt wel op is. 5 dagen zal ik moeten wachten om dan het verlossende woord te krijgen.
Tussen de hele bezichtiging en het invullen van de papieren heb ik niet veel mensen verteld over wat er allemaal gaande is. Alleen mijn ouders, broer en 3 van mijn goede vrienden. Waarom niet de rest van de familie? Nou simpel ze hebben samen met mij alle stress, maar ook teleurstellingen meegemaakt, daarom heb ik niets verteld om teleurstellingen te voorkomen. Maar ook omdat ik zelf zo nerveus was en het niet had aangekund als mensen me continue gevraagd hadden of ik al wat had gehoord, dan waren mijn zenuwen helemaal door het dak gegaan. Begrijp me niet verkeerd ik ben heel blij met alle steun en succes wensen, maar het maakt me zo meer nerveus.
Na 7 werkdagen en nog geen telefoontje gieren de zenuwen door mijn lijf, mijn familie en vrienden durven inmiddels al niets meer te vragen omdat ze weten hoe zenuwachtig ik ben. Na contact opgenomen te hebben met de woning corporatie geven ze me aan dat ik voor 7 uur ’s avonds gebeld word ( wat is dat voor tijd?!). Ik hou mijn oren gespitst bij zoveel mijn huis telefoon als mobiel en bij ieder geluidje zit ik tegen het plafond. Kunnen ze opschieten met bellen?
Maar dan is daar na 9 werkdagen het verlossende telefoontje.
Het huis is van mij!
The Diary of a Curvy Lady 