Zoals ik al eerder deelde is schrijven voor mij een ontzettende uitlaatklep. Of ik nou een rot dag heb gehad of iets leuks mee heb gemaakt, ik schrijf het op. Mijn fantasie verbaast mij ook iedere keer, dus hele verhalen heb ik al opgeschreven. maar waardoor begon ik nou met schrijven, wat was mijn trigger.
Jaren geleden werkte ik op een kinderdagverblijf / buitenschoolse opvang. Omdat ik een theater achtergrond heb was ik met de kinderen altijd wel iets creatiefs aan het doen. Soms maakten we onze eigen toneel stukjes en tijdens het avond eten las ik altijd voor uit 1 van de kinderboekjes. Maar op een gegeven moment had ik alle verhaaltjes al eens voor gelezen en de kinderen wilden nieuwe spannende verhalen. Dus bracht ik de volgende dag een leeg notitieboek mee naar het werk en vertelde de kinderen dat het een heel speciaal verhalen boek was.
Denzel één van de wat oudere kinderen op de buitenschoolse opvang, kreeg het notitieboek in zijn handen toen ik even niet op letten. Toen hij door de bladzijden heen bladeren zag je zijn gezicht steeds meer in een plooi trekken. Het notitieboek was natuurlijk blanco, hij wist zich geen houding te geven en vroeg toen aan mij: Waar zijn de verhalen? Ik vertelde hem te wachten tot het avond eten.
De tijd van het avond eten kwam en ik begon met het vertellen van het verhaal, een verhaal wat ik verzon met de aanwijzingen van de kinderen. Het enige wat ik kreeg was een naam, een dier, een plek of iets wat er ging gebeuren. Tot in de kleinste details beschreef ik elk karakter en vertelden ik de verhalen. Aan het eind schreef ik alles op in het notitieboek zodat ik er altijd terug op kon kijken als ik het even niet meer wist.
Helaas zou ik enkele dagen later te horen krijgen dat mijn contract niet verlengd werd en dat mijn dagen van verhalen vertellen tot een einde zouden komen. Ik genoot vol op van de momenten met de kinderen tijdens mijn laatste werkperiode. Denzel kwam op een dag binnen en vertelde mij wat hij wilden worden wanneer hij later groot zou zijn, Film regisseur, zo zou hij zijn verhalen kunnen vertellen zoals ik dat aan hem en de kinderen deed. Vol trots liet hij mij een notitieboekje zien met daarin krabbels en plaatsjes over zijn verhalen.
De moeder van Denzel was echter niet zo een fan van het idee dat haar zoon Film regisseur wilden worden. In haar ogen moest hij maar een dokter of een advocaat worden want dan had hij een goed inkomen. Vaak vertelde ze hem ook Verhaaltjes vertellen zorgt niet voor eten op tafel, Verhaaltjes vertellen betaal je geen rekeningen mee. Om haar punt nog duidelijker te maken werd het notitieboek van Denzel in beslag genomen en weg gegooid. Ze gooiden letterlijk zijn verhalen weg.
De dag na dat incident kwam Denzel naar mij toe en vertelde mij dat verhalen vertellen stom is, dat het dromen zijn die toch niet uitkomen. Wat ik hem ook vertelde ik was aan het liegen.
Mijn laatste werkdag was aangebroken op het werk, dan krijg je veel knuffels van de kindere en soms een aardigheidje van 1 van de ouders. Maar ik had iets speciaals mee voor Denzel, mijn aardigheidje aan hem. Op het moment dat Denzel opgehaald werd door zijn moeder vroeg ik beide om heel even te wachten omdat ik iets voor hem had. Met verbazing in zijn ogen nam hij het notitieboek wat ik voor hem had aan. Zijn moeder wilde het boek uit zijn handen trekken maar ik stopte haar. Bij openen van het notitieboek had hij lege pagina’s verwacht maar echter stond er een verhaal op papier. Het verhaal van Denzel die de beste film regisseur in de business zou worden. Zijn moeder keek mij aan en vroeg mij waarom ik dit deed. Mijn antwoord was simpel
Misschien brengt verhalen vertellen geen eten op de tafel, misschien betaalt verhalen vertellen de rekeningen niet. Maar het voed wel onze verbeelding, het voed ons hart en onze ziel. De verhalen die wij vertellen en beleven maken ons tot de persoon wie wij zijn. Het geeft ons iets om vast te houden zelfs in onze donkere dagen. Dat is iets wat geen enkel salaris ons kan geven.
Het is dan ook leuk dat ik mag vermelden dat Denzel nu jaren later geselecteerd is voor een studie die gericht is op het schrijven,produceren en editen van films. En hij heeft al een kaartje gereserveerd op mijn naam voor de premiére van zijn eerste film
De verandering die een simpel notitieboek terwege kan brengen…..
The Diary of a Curvy Lady 